Motarzyno (Muttrin)

Wieś wymieniana w dokumentach już w XIV wieku. Pierwszym znanym właścicielem Motarzyna był Jarosław von Zitzewitz. Jego majątek obejmujący też Niepoględzie, Gałąźnię Małą i Gałęzowo graniczył bezpośrednio z ziemiami Zakonu Krzyżackiego w Bytowie, przez, co dochodziło do zatargów, a nawet starć zbrojnych, między innymi na tle korzystania z pastwisk. W latach 1425-1485 kolejnym właścicielem wsi był Martin von Zitzewitz. W owych czasach punktem zapalnym ze Słupskiem była kwestia wykorzystywania Słupi jako rzeki spławnej. Po zamordowaniu Martina, prawdopodobnie z polecenia miasta Słupska, konflikt został zakończony. Po Martinie od 1507 do 1572 roku majątkiem władał Jakob von Zitzewitz, aktywny polityk na Pomorzu. Dzięki niemu Pomorze miało prestiż zagranicą. Przed 1600 rokiem Motarzyno było wielką wsią i wielkim majątkiem w parafii w Budowie. Najgorszy czas nadszedł wraz z pojawieniem się Hansa von Linde, który to wżenił się w motarzyńską rodzinę Zitzewitzów. Był on złym gospodarzem, ziemia leżała odłogiem, a gospodarstwo było zastawione. Żył z sąsiadami ciągle w kłótni i praktykował terror poprzez swoich „motarzyńskich żołnierzy”. Wraz z jego śmiercią w 1624 roku i po wkroczeniu wojsk Wallensteina na Pomorze w czasie wojny 30-letniej wieś popadła w ruinę. W 1717 roku właścicielami majątku byli: starosta Johann Adolph von Zitzewitz, Georg Gneomar von Zitzewitz, a następnie Claus von Zitzewitz. Od 1830 roku Motarzyno pozostawało w rękach Friedricha von Zitzewitz, w 1850 roku przejął je jego syn, który w 1866 -1868 wybudował w Motarzynie okazały pałac otoczony rozległym parkiem (zachował się do chwili obecnej). W 1883 roku umiera Friedrich Karl i majątek dziedziczy jego syn, też Friedrich-Karl.  Jego wnuk, również Friedrich Karl, był ostatnim dziedzicem w Motarzynie. Jako przeciwnik Hitlera został aresztowany po 20 lipca 1944 roku.  Po opuszczeniu miejscowości przez Niemców powstała pustka, którą zapełniono wkrótce przybyszami ze wszystkich krańców Polski (i nie tylko). Współcześnie mieszkańcy wsi stanowią „zlepek” różnych grup etnicznych i narodowości, osiedleńców z zewnątrz. W czasach PRL-u rozwijał się w Motarzynie prężnie PGR, który odwiedził I Sekretarz PZPR Edward Gierek. We wsi funkcjonował Urząd Pocztowy, Ochotnicza Straż Pożarna, kino i zespół piłki nożnej. Po upadku PGR-ów ziemie przeszły w ręce miejscowych rolników. 700 metrów od zabudowań rośnie około 700 letnia Motarzyńska lipa drobnolistna. Przy dobrej pogodzie z tego miejsca są widoczne kominy w Słupsku oddalonego o 24 km. Po dawnych mieszkańcach zachował się cmentarz ewangelicki i zabudowania stacji kolejowej.
Źródło: www.powiatslupsk
Źródło: Powiat Słupski na starych pocztówkach

« z 2 »

About The Author

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *