Garbarnia w Dębnicy Kaszubskiej

Pod koniec lat pięćdziesiątych podjęto decyzję o budowie na miejscu dawnej papierni zakładu garbarskiego. W okresie trzech lat zbudowano zakład (1959-1961). Inwestorem były Kępickie Zakłady Przemysłu Skórzanego, a głównym wykonawcą Bydgoskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Inżynieryjnego. Na budowie zatrudniono przede wszystkim mieszkańców najbliższych okolic. Z nich też rekrutowało się wielu późniejszych garbarzy. Zakład miał przerabiać skóry świńskie, swoje wyroby kierować do Fabryki Rękawiczek i Odzieży Skórzanej w Miastku. Zakładem garbarskim w Dębnicy kierowało sześciu dyrektorów: Tibor Hegedis (Węgier), Czesław Mielczarczyk, Marian Stokrocki, Gotfryd Buchwald, Jerzy Targowski, Marek Pilch. 7 stycznia 1962 roku zakład rozpoczął produkcję, polegającą na przerabianiu skór świńskich. Już w 1963 roku zakład zatrudniał 187 pracowników, w tym 87 kobiet. Produkcja roczna wyniosła ponad 2.100 ton skór surowych. Zatrudnienie i produkcja systematycznie rosły. Kolejne lata funkcjonowania zakładu przyniosły rozbudowę zakładu, doskonalenie procesu technologicznego i poprawę jakości produkcji. Wraz ze wzrostem zatrudnienia dyrekcja podjęła starania o poprawę warunków socjalno-bytowych załogi. W 1968 roku przekazano do użytku ośrodek sobotnio-niedzielnego wypoczynku w Gałęzowie, otwarto także ambulatorium zakładowe. Organizowano również wycieczki zakładowe po Polsce. Podstawowe działy produkcyjne w garbarni to dział: mokry, garbunkowy, wykańczalnia. Uzupełnieniem produkcji są wyroby oddziału pracy lekkiej gdzie pracują kobiety ciężarne i pracownicy ze wskazaniami lekarskimi. Od 1980 roku zakład przechodzi na produkcję skór licowych. Nowością są skóry antykowane i woskowe polerowane. Wdrażane są coraz nowsze technologie, w celu skrócenia cyklu produkcyjnego. Wdrożenie technologii enzymatycznej przyczyniło się do poprawy jakości pracy i dużego zysku ze sprzedaży szczeciny z cebulkami włosa. Coraz większy udział w procesie przeróbki mają skóry świeże nad zasalanymi. W 1986 roku rozpoczęto zakrojoną na szeroką skalę modernizację zakładu podzieloną na 4 główne zadania: wymiana i modernizacja parku maszynowego ze zmianami budowlanymi, rozbudowa kotłowni, budowa części mechanicznej i chemicznej oczyszczalni ścieków pogarbarskich, budowa części biologicznej oczyszczalni ścieków. W latach 80-tych od 60-70% produkcji przeznaczone było na eksport do państw Europy Zachodniej. Z tego tytułu pracownicy otrzymywali tzw. premie eksportowe. Od początku istnienia garbarni działała w niej POP (Podstawowa Organizacja Partyjna), także organizacja młodzieżowa. W Garbarni działała Rada Zakładowa wybierana na walnym zebraniu załogi. W dniu 27 grudnia 1982 roku został zarejestrowany Związek Zawodowy, w zakładzie działał także NSZZ „Solidarność”. Przy garbarni działał klub Honorowych Dawców Krwi. A od grudnia 1982 roku funkcjonowało Koło Wędkarskie „GARBARZ”. Załoga Zakładu Garbarskiego przekazała sporą ilość środków na budowę stadionu, podjęła się patronatu nad szkołą i przekazała dwa miliony złotych na rozbudowę szkoły. Co roku organizowano plener „Zapis graficzny w skórze”. Podczas przemian polityczno -gospodarczych w Polsce sytuacja w zakładzie uległa pogorszeniu. W 1993 roku nastąpiły masowe zwolnienia robotników, ograniczono produkcję. Z braku rynku zbytu na skóry w 1995 roku zamknięto Garbarnię. W obecnej chwili w budynkach zakładu mieści się Garbarnia Skór Futerkowych. Firma SPV Spółka z o.o. założona została w 1996 roku przez Niemca Werner Schmidt-Einbeck. Firma działa w nietypowej dla polskiego rynku branży futrzarskiej. Zajmuje się wyprawą i uszlachetnianiem różnorodnych skór futerkowych, a w szczególności skór z norek, lisów, szopów, jenotów i karakuł.
Źródło: 25 lat Zakładu Garbarskiego w Dębnicy Kaszubskiej

O Autorze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *